تبليغاتX
زورق خیال - برتری جویی؟

سلام دوستان عزیز!

می خواهم مطلب مهمی را برایتان بنویسم و آن اینکه: تمامی انواع برتری جوییها مذموم و بد است، ولی از همه بدتر، برتری جویی علمی است، زیرا در این نوع، شدیداْ آبروی خود انسان و دیگران در معرض خطر است. تفصیل مطلب این گونه است که:

انسان غیر معصوم، خیلی ناقص است و از نظر اطلاعات و عمق علمی، اگر به خود مغرور باشد، خیال می کند که خیلی می فهمد ولی در حقیقت به تعبیر یکی از بزرگان: اگر نادانسته های ما را زیر پای ما قرار دهد، سر ما به عرش خدا می رسد. بنابراین کسی که خود ضعف علمی دارد و در حضور عالمتر از خود، بلند پروازی کند و از واژه های علمی قلمبه و سلمبه استفاده کند، نه تنها برای خود آبروی علمی نخریده است بلکه ضعف خود را بیش از پیش آشکار کرده است، به تعبیر شاعر شرین سخن:

        ناپختگی های انسان از سخن پیدا شود      پسته بی مغز چو لب وا کند رسوا شود

پس ما با اظهار اینکه خیلی آدم مهم علمی هستیم و چنین نباشیم، خود را شرمنده کرده ایم، چه اینکه انسان عالم هیچ وقت قوت خود را به رخ دیگران نمی کشد و همیشه متواضع و فروتن است، مانند درخت پر میوه که سر به زیر است نه مانند درخت بی میوه که سر به آسمان می برد.

از طرف دیگر، کسی که می خواهد فخر علمی بفروشد و خود را یک سر و گردن از دیگران بالاتر می بیند، همیشه سعی می کند با سئوال کردن از دیگران، ضعف آنان را آشکار نماید. همه کس آن چه را که خوانده و یا مطالعه کرده، یکجا در ذهن ندارد و سئوال شونده در صورت ندانستن و یا فراموشی، با سئوالات بی جای این انسان فخر فروش، در میان جمع یا در جلسه دو نفره، تحقیر می شود و آبرویش می رود و شما می دانید بردن آبروی مومن چقدر گناهی عظیمی است.

بنابراین بیائید با خودمان عهد کنیم:

۱. هیچ وقت فخر فروشی بخصوص فخر فروشی علمی نکنیم.

۲. متواضع و فروتن باشیم.

۳. هیچ وقت از دیگران به خاطر آزمایش، سئوال نکنیم.

۴. سئوال ما از دیگران فقط برای دانستن باشد و اگر احتمال قوی می دهیم طرف، پاسخ سئوال ما را نمی داند، سئوال خود را مطرح نکنیم حتی اگر سر کلاس هستیم و استاد مطلبی را مطرح کرده و ما پرسشی مطرح کرده ایم، اگر متوجه استاد مطالعه ندارد و نمی داند، از ادامه سئوال و پیگیری آن خودداری کنیم.

والسلام، موفق باشید ان شا‌ء ا...

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم مهر 1387ساعت 7:26  توسط سید ابراهیم مصباح  |